Print

De ELISA Enzyme Linked Immunosorbent Assay is de eerste test die uitgevoerd wordt. Het principe is eigenlijk eenvoudig. Als verwacht wordt dat een patiënt een borrelia infectie heeft dan zal hij/zij ook antilichamen hebben, zo wordt verondersteld. Door het serum samen te brengen met de antigenen van de Borrelia burgdorferi zullen er immuuncomplexen ontstaan die men zichtbaar kan maken.

Dit doet men vereenvoudigd als volgt. Op een microtiterplaat fixeert men een suspensie van kapotgemaakte B. burgdorferi bacteriën. Men brengt dit in contact met het serum en als er antilichamen zijn dan zullen deze zich hechten aan de antigenen. De sleutels steken in de sloten. Door een wasbeurt worden de sloten die geen sleutel hebben van de plaat gewassen. Aan de sleutels bevestigt men een labeltje (enzym) d.m.v. een tweede antilichaam aan het eerste te koppelen. Met de labels wordt vervolgens een behandeling met een kleurstof doorgevoerd die het labeltje (het enzym) doet verkleuren en dit wordt zichtbaar. Zijn er nu veel sloten bezet met sleutel dan is de intensiteit van de verkleuring groter en deze kan men met een kleurmeter meten. Op de plaat zit dus eerst het bacterieantigeen daaraan vast het antilichaam en daaraan vast weer het tweede antilichaam met de kleurstof. De gemeten kleurwaarde in een bepaalde verdunning, is een maat voor de hoeveelheid aan antilichamen in het monster.

ELISA animatie (hier voor HIV)  ELISA animatie (hier voor HIV)